DRESSUUR

Je pa als leermeester

De zomer is begonnen! We hebben al een aantal dagen heerlijk kunnen genieten van echt zomerweer, en veel mensen kijken uit naar hun vakantie. Door de Corona maatregelen hebben de meeste mensen hun vakantieplannen moeten wijzigen. Een vakantie in eigen land is voor velen het meest veilige scenario. Ikzelf had nog geen plannen gemaakt, en al helemaal nog niets geboekt, want eigenlijk ben ik daar nooit echt mee bezig.

Ik ben van huis uit niet gewend om ieder jaar op vakantie te gaan. Ondanks dat ik al hele leuke vakanties heb meegemaakt zit het plannen van rustmomenten (en vakantie) niet echt in mijn systeem. Mijn vader zegt altijd: “Wie werkt met lust behoeft geen rust.” De mensen die mijn vader kennen, weten dat hij daar ook naar leeft. Altijd vroeg uit de veren, altijd bezig en niet zuinig op zichzelf. Ik weet geen ander voorbeeld van iemand die z’n leven lang zo hard gewerkt heeft.

Ik denk dat ik zijn werklust gedeeltelijk geërfd heb; ik ben ook niet goed in stil zitten. Een all-inclusive vakantie naar een hotel met zwembad aan het strand trekt mij absoluut niet. Ook al beleef ik plezier in mijn werk, ik heb wel gemerkt dat rustmomenten en ook vakantie heel belangrijk zijn voor mij.

Er is een periode geweest waarin ik mezelf die momenten ontzegd heb, mezelf te weinig rust gegund heb. De tol daarvoor heb ik dubbel en dwars moeten betalen. Rust en herstel zijn essentieel, zeker in de wereld van topsport is dat algemeen bekend. Mijn poging om dat principe te trotseren is dan ook op z’n minst naïef te noemen. Ik heb m’n lesje inmiddels wel geleerd. Het gaat om het principe van, zoals ze dat in het Engels zeggen: “Sharpening the saw”.

Je kan wel heel erg hard je best doen, keihard werken om, zoals bij deze metafoor een boom om te zagen. Alleen is het zo, dat als de zaag bot geworden is, het vele malen efficiënter is om te stoppen met zagen en eerst de zaag te slijpen zodat hij weer scherp is. Dan is de boom zo omgezaagd...

Dit principe is natuurlijk al zo oud als de eerste geschriften. In iedere grote religie is er sprake van een bepaalde (verplichte) rustdag, en wordt er gesproken over bezinning. In mijn opvoeding speelde geloof geen rol van betekenis en ook vakanties met het hele gezin waren een zeldzaamheid. Dus ik heb het zelf moeten (her)ontdekken en leren respecteren. Door bepaalde rustmomenten heb ik dingen op een rijtje gezet en heb ik mezelf weer op de goede weg gezet.

Nu heb ik weer heldere doelstellingen en weet ik hoe het voelt om goed in je vel te zitten. Als ik me niet top voel weet ik hoe ik daarmee om moet gaan. Ook weet ik dat rust heel belangrijk is om het goede gevoel te pakken te krijgen en te behouden. Soms kan ik me wel voor m’n hoofd slaan dat ik het ooit zo ver heb laten komen dat ik niet meer functioneerde, dat ik grenzen overschreden heb en niet meer wist hoe ik de weg terug kon vinden.

Nu ben ik vooral dankbaar dat ik m’n lesje heb mogen leren en dat ik mijn eigen gebruiksaanwijzing beter ken. Daarmee kom ik uit bij een ander gezegde dat mijn vader vroeger veel gebruikte: “Door schade en schande wordt men wijs...”

Om nog terug te komen op mijn vader, ook hij heeft door de jaren heen geleerd om zijn rustmomenten te pakken. Er is voor hem geen groter plezier dan het afreizen van allerlei internationale wedstrijden, waar hij dan opeens een expert blijkt te zijn op het gebied van kamperen. Dat is als een vakantie voor hem en als je er zo naar kijkt gaat hij wel heel veel op vakantie ieder jaar!

Lees meer over:


DRESSUUR

Je pa als leermeester

De zomer is begonnen! We hebben al een aantal dagen heerlijk kunnen genieten van echt zomerweer, en veel mensen kijken uit naar hun vakantie. Door de Corona maatregelen hebben de meeste mensen hun vakantieplannen moeten wijzigen. Een vakantie in eigen land is voor velen het meest veilige scenario. Ikzelf had nog geen plannen gemaakt, en al helemaal nog niets geboekt, want eigenlijk ben ik daar nooit echt mee bezig.

Ik ben van huis uit niet gewend om ieder jaar op vakantie te gaan. Ondanks dat ik al hele leuke vakanties heb meegemaakt zit het plannen van rustmomenten (en vakantie) niet echt in mijn systeem. Mijn vader zegt altijd: “Wie werkt met lust behoeft geen rust.” De mensen die mijn vader kennen, weten dat hij daar ook naar leeft. Altijd vroeg uit de veren, altijd bezig en niet zuinig op zichzelf. Ik weet geen ander voorbeeld van iemand die z’n leven lang zo hard gewerkt heeft.

Ik denk dat ik zijn werklust gedeeltelijk geërfd heb; ik ben ook niet goed in stil zitten. Een all-inclusive vakantie naar een hotel met zwembad aan het strand trekt mij absoluut niet. Ook al beleef ik plezier in mijn werk, ik heb wel gemerkt dat rustmomenten en ook vakantie heel belangrijk zijn voor mij.

Er is een periode geweest waarin ik mezelf die momenten ontzegd heb, mezelf te weinig rust gegund heb. De tol daarvoor heb ik dubbel en dwars moeten betalen. Rust en herstel zijn essentieel, zeker in de wereld van topsport is dat algemeen bekend. Mijn poging om dat principe te trotseren is dan ook op z’n minst naïef te noemen. Ik heb m’n lesje inmiddels wel geleerd. Het gaat om het principe van, zoals ze dat in het Engels zeggen: “Sharpening the saw”.

Je kan wel heel erg hard je best doen, keihard werken om, zoals bij deze metafoor een boom om te zagen. Alleen is het zo, dat als de zaag bot geworden is, het vele malen efficiënter is om te stoppen met zagen en eerst de zaag te slijpen zodat hij weer scherp is. Dan is de boom zo omgezaagd...

Dit principe is natuurlijk al zo oud als de eerste geschriften. In iedere grote religie is er sprake van een bepaalde (verplichte) rustdag, en wordt er gesproken over bezinning. In mijn opvoeding speelde geloof geen rol van betekenis en ook vakanties met het hele gezin waren een zeldzaamheid. Dus ik heb het zelf moeten (her)ontdekken en leren respecteren. Door bepaalde rustmomenten heb ik dingen op een rijtje gezet en heb ik mezelf weer op de goede weg gezet.

Nu heb ik weer heldere doelstellingen en weet ik hoe het voelt om goed in je vel te zitten. Als ik me niet top voel weet ik hoe ik daarmee om moet gaan. Ook weet ik dat rust heel belangrijk is om het goede gevoel te pakken te krijgen en te behouden. Soms kan ik me wel voor m’n hoofd slaan dat ik het ooit zo ver heb laten komen dat ik niet meer functioneerde, dat ik grenzen overschreden heb en niet meer wist hoe ik de weg terug kon vinden.

Nu ben ik vooral dankbaar dat ik m’n lesje heb mogen leren en dat ik mijn eigen gebruiksaanwijzing beter ken. Daarmee kom ik uit bij een ander gezegde dat mijn vader vroeger veel gebruikte: “Door schade en schande wordt men wijs...”

Om nog terug te komen op mijn vader, ook hij heeft door de jaren heen geleerd om zijn rustmomenten te pakken. Er is voor hem geen groter plezier dan het afreizen van allerlei internationale wedstrijden, waar hij dan opeens een expert blijkt te zijn op het gebied van kamperen. Dat is als een vakantie voor hem en als je er zo naar kijkt gaat hij wel heel veel op vakantie ieder jaar!

Lees meer over: